Vintage 04-08-2009

Styl vintage (słowo to w terminologii winiarskiej oznacza dobry rocznik) pojawił się w latach dziewięćdziesiątych XX w. i na początku nie był związany z architekturą wnętrz, tylko ze stylem ubierania się. Młodzi ludzie, nie chcąc nosić tych samych strojów z wszechobecnych sieci sklepów odzieżowych, zakładali ubrania z minionych dekad wygrzebane w secondhandach. Ta charakterystyczna moda na oryginalne, a jednocześnie tanie rzeczy szybko przeniosła się do architektury wnętrz. Obecnie wielu projektantów wnętrz myszkuje po pchlich targach, w komisach meblowych, a nawet na śmietnikach szukając foteli z lat pięćdziesiątych, regałów z czasów Gierka, czy starych butelek po oranżadzie – słowem wszystkiego, co ma styl i duszę. Przedmioty te zestawia się w mieszkaniach z nowoczesnymi sprzętami, materiałami, ozdobami, nie dbając o spójność formy, wzorów i barw. W tym stylu najcenniejsze są sprzęty zaprojektowane 40-50 lat temu przez znanych designerów. Zużycie nic tu nie przeszkadza, takie sprzęty się odnawia – nie robi się tego jednak zgodnie z wymogami sztuki konserwatorskiej (przywracanie przedmiotom pierwotnego wyglądu), tylko z całkowitą swobodą. Można np. przemalować mebel na jaskrawy kolor albo obić tkaniną z zupełnie innego okresu.

Podobne felietony:

Zostaw odpowiedź